هفته نامه هزاره سوم (فرهنگی-اجتماعی-سیاسی-اقتصادی)
کار وبلاگ نشریه را با مصاحبه ی چند تن از دانشجویان با مدیر مسول و صاحب امتیاز
نشریه آقای محمد بیگی نیا آغاز می کنیم.
امیدوارم خواندن این مطالب به ایجاد ارتباطی مناسب میان شما و نشریه کمک کند.
مصاحبه ی چند تن از دانشجویان رشته ی ارتباطات
با مدیر مسول نشریه ی هزاره ی سوم
صاحب امتیاز ومدیر مسئول : علی رضا محمد بیگی نیا
- طریقه ی اخذ مجوز برای نشریه ر ابیان بفرمایید .
حداقل سن 25 سال وحداقل تحصیلات لیسانس . نداشتن سوء پیشینه و سه ارگان اطلاعات ، نیروی انتظامی ودادگستری سه فیلتری است كه باید از آن رد شد باید 4 تا5 سال در نوبت ماند كه انگیزه ها از بین می رود از لحاظ مالی در مضیقه قرار می گیرند وبرای اینكه بتوانند هزینه ها را جبران كنند متاسفانه از راههای مختلفی هزینه ها را جبران می كنند ویا بعضی ها دست به دامن جناحها می شوند چه به صلاح ملت و چه ... بخاطر سیاستهای تبعیض گونه ی مسولان وقت نسبت به نشریات نشریه با مشكلات فراوانی مواجه بود.
بخاطر عدم تعادل سیاستگزاری های دولت ، خیلی از مطبوعات را به كذب گویی وامیدارند.
شمارگان را زیاد می زنند تا از مابه التفاوت آن پول كاغذ در بازار سیاه جبران كنند .
در بخش توزیع وضع أسفبار است. عموماً كار غیر فرهنگی می كنند در حقیقت برای رد گم كردن اعمالی كه سود دهی دارد كار نشریه ای هم می كنند .
بخش چاپ بخش مافیایی است . بخش توزیع بخش مافیایی است . بخش فروش بخش مافیایی است.
مثلاً یك توزیع كننده ، صدها هزار تومان ثابت می گیرد ودر 1250 دكه تهران فعالیت می كند. آیا می شود تصور كرد كه یك نفركه نشریه ای دارد همه ی دكه ها را كنترل كند ؟!چون برای توزیع كننده نمی صرفد كه توزیع كند 10 تا20 درصد شمارگان
به فروش می رسد . برای بقیه فروشم باید پورسانت پرداخت كند .واضح بگویم یعنی عادلانه توزیع نمی شود . اگر یك رقابت سالم باشد آن وقت هر نشریه ای كه بتواند نظر مخاطب را جلب كند موفق می شود .با این وضعیت نشریات مستقل انگیزه ای برای رقابت ندارند .
شماره ی 2 نشریه مان را از طریق دكه توزیع كردیم . بعداً متوجه شدیم كه اكثراً توزیع نشده یك سری توزیع نمی كنند ویك سری به سرخط ها می دهند (كه هر كدام یك منطقه ی تهران را زیر مجموعه دارد) و آنها هم به دلیل روابط پنهانی از پخش نشریه بین دكه ها امتناع می ورزند .
خاطره
مبارزه با دكه ها سخت تر است از مبارزه با آمریكا !
باندهای مافیایی:اكثر دكه های روزنامه فروشی به صورت غیر فرهنگی اداره می شود . دانش آموزی مراجعه كرده ونشریه را پیدا نكرده بود رفتیم وگفتیم مجله x را دارید گفتند نه بعد كارتم را نشان دادم موكت را برداشت . و از زیر موكت نشریه ی هزاره ی سوم را بیرون آورد .و بعد كه علت را جویا شدم پاسخ داد كه این نشریه فروش ندارد. حال آنكه خود من به عنوان مدیر مسول چندین دكه را كه سر كشی كردم با وجود اینكه هزاره ی سوم را داشتند یا می گفتند نداریم یا با استهزا می گفتند چرا پولت را برای این نشریه خرج می كنی بیا فلان نشریه را بخر رنگیه!!!!!!!!
وقتی شنیده می شود كه سرقفلی دكه ها بین 20 تا 120 میلیون تومان است مسلما تنها, فروش نشریه برایشان منفعت اقتصادی ندارد. حتی پر فروش ترین نشریه هم نمی تواند برایشان سود دهی كافی داشته باشد . توزیع كننده ها كه برخی از آنها برای خودشان مافیایی شده اند درصدی عمده ای از آن سود را به خود اختصاص می دهند و برخی دیگر ازعاملین پخش رشوه گیر شده اند .
یك نشریه با سكه وسررسید جایی را در دكه برای خود می خرد . یك نشریه برای این كه نشریه دیگر را زمین بزند پول می دهد كه دكه نشریه رقیب را بیرون نگذارد .
باندهای مافیایی دیگر نیز هست برای گرفتن مجوز نشریه مثلا در 25 سالگی اقدام كردم 4 یا 5 سال طول می كشد این مجوز را بدهند انگیزه انسان از بین می رود و ناخود آگاه جذب مسایل دیگر می شود وقتی دیر مجوز بدهند حالت كوپنی بازار سیاه پیدا میكند .
مشكل دیگر توزیع كا غذ است كه اصلاً درست توزیع نمی شود .
كاغذ به موقع به دست ما نمی رسد ما مجبوریم از بازار آزاد تهیه كنیم وبعد از حدود یكسال به ما یكدفعه چندین تن كاغذ می دهند كه این نگهداری بسیار مشكل است وفضای كافی برای آن وجود ندارد. برای همین مجبوریم همان را نیز آزاد بفروشیم ومجدد برای خودمان آزاد تهیه كنیم . بازار سیاه به مردم فشار می آورد وتورم وگرانی بیشتر می شود.
-نظرتان درمورد قانون مطبوعات چیست ؟
قانون مطبوعات كلی گویی است . مثلا اشاعه ی فحشا ، نشر اكاذیب اینها باید شفاف سازی شود ومشخص گردد .نشریات ورزشی خیلی موارد ش كِذب است اگر این طور باشد باید خیلی ازروزنامه های ورزشی رابست .
-خبرها تاچه حد موثق است ؟
مثلا اگر بخواهیم خبری در رابطه با سلامت كودك را چاپ كنیم مردم باید اعتماد به نشریه داشته باشد اگر اشتباه بنویسیم كه فلان دارو را مصرف كنید این اعتماد از بین می رود . باید اطلاع رسانی صحیح باشد ولی جالب است اگر كسی بخواهد معضلات جامعه را مطرح كند برخی سنگ اندازی می كنند ولی كسانی كه با احساسات مردم بازی می كنند هیچ اقدامی برایشان صورت نمی گیرد .
بعضا تفاسیر چندگانه ی از قانون مطبوعات دردسرآفرین می شود!!!
باید بدانیم جرم یعنی چه ؟ درواقع یك نكته ی مبهم در قانون مطبوعات است .
دروزارت آموزش وپرورش می گویند كه از مردم پول برای مدرسه نگیرند بعدبه مدارس می گویند كه پول بگیرید . اگر پول بگیرند توبیخ می شوند واگر نگیرند به جرم نگرفتن كمكهای مردمی توبیخ می شوند .
ملتی كه پانصد هزا رجوان داده یك ملت وفادار است ما باید صادق باشیم با احساسات مردم بازی نكنیم .
- قانون مطبوعات كشورهای دیگر را چگونه می بینید ؟
بعضی كشور ها ، فیلترهای خاص خودشان را دارند.بعضی كشورها می توانند مجوز نشریه بدهند وسپس اگر توان انجام این كار را داشت اجازه ادامه كار بدهند .دركشور ما متاسفانه می خواهند مثل قیف وارونه عمل كنند . چند هزار نفر ثبت نام می كنند وبازار سیاه پیش می آید.
باید مجوز موقت بدهند وبعد قانون باید كاملاً مشخص باشد كه چه كاری خطاست وبعد اقدامات دیگر صورت بگیرد .
یك سری نشریه ی تخصصی داریم ویك سری عمومی ، تخصصی ها كه تخصصی عمل می كنند ومخاطبان خاص خودرا دارند غالباً مجلات عمومی از بچه ی 6 ساله گرفته تا همه ی مردم می توانند استفاده كنند . موضوعات مجله ی ما نیز مختلف است كه 4 مورد آن عبارت است از : فرهنگی ،اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی و ... البته سیاسی به آن مفهوم نیست كه جنجال آفرینی بكند . سعی براین است كه بیشتر از این كه سیاست بازی كنیم مسایل سیاسی را به خواننده یاد بدهیم مثلا راجع به مسئله سیاسی بنویسیم واجازه تحلیل به خواننده بدهیم .
-آیا نشریه ی شما وابسته به جناح خاصی است ؟
من می گویم دلم می خواهد بی طرف باشم . نه اینكه علاقه ای به گرایش سیاسی ندارم . درعین حال كه سطح معلومات مردم را بالامی بریم باید اطلاع رسانی بی طرفانه هم بكنیم . نشریه باید جوری نوشته شود كه تحلیل آن به عهده ی مرد م گذاشته شود .
- نشریه دولتی وغیر دولتی را توضیح دهید ؟
آدم نمی داند دولتی وغیر دولتی چیست . بعضی غیر دولتی ها بیشتر ساپورت می شوند . چرا ؟ باید در انگیزه هایشان دید .
-به چند زبان چاپ میشود؟
به زبان فارسی اما در حد یك یا دوپاراگراف از زبان انگلیسی استفاده میشود.اما ما پتانسیل این را داریم كه به دوخط بینایی ونابینایی چاپ كنیم . ولی چون هزینه ی بریل زیاد بالاست آن را به شكل ویژه نامه منتشر می كنیم .
-آیا آگهی هم می گیرید ؟
خود دولت می داند نشریات هزینه دارند .اجازه داده تا 40 درصد فضا را به آگهی م اختصاص دهیم اما گاهی به 50 درصد هم می رسد .
-خبرها ازچه منابعی تهیه می شود؟
بخشی را خودمان می نویسیم .بخشی دیگر خبرنگار
-تمام مقررات در خبر نویسی رعایت می شود ؟
حتی چیزهایی كه دیگران می نویسند باید اندیشه هایی باشند كه چند مساله را رعایت كنند . درحقیقت با قومیت وبا مذهب بازی نشود . اختلاف برانگیز نباشد . باسیاست های كلی نظام مخالف نباشد. خط قرمزها را باید رعایت كنیم كه این نشانه ترس نیست بلكه نشانه شجاعت است .
اگر بخواهیم اندیشه ای را بنویسیم واگر بخواهیم اصلاحی انجام دهیم باید مهره ی بزرگی باشیم واین طول می كشد باید اول زمینه سازی شود.
-برجسته ترین اخبار نشریه شما چیست ؟
سعی می كنم حرف دل فرهنگیان و دانشجویان ونابینایان را بزنم بخاطر اینكه خود یك فرهنگی نابینا هستم و به دانشجویان به عنوان قشر تاثیر گذار و آینده ساز ایمان دارم. ودركنارآن اخبار عمده اجتماعی ، خانوادگی وفرهنگی و اقتصادی...
-علت انتخاب نام هزاره ی سوم برای نشریه تان چیست ؟
اعتلای دین اسلام در هزاره ایی كه در آن قرار داریم سعی دارم به نوعی این باور را در جوانان احیا كنم كه اجرای واقعی دین اسلام می تواند راه گشای چالشهای بی شمار بشر هزاره ی سوم باشد و پركردن خلا نسل جوان با پیشینه ملی و آمیزه های دینی . اگر اندیشه های ناب را به نسل جوان عرضه كنیم و الگو سازی مناسبی را برایشان ارایه دهیم باعث نمی شود كه جوانها تهی وخود باخته شوند .
-مراحل تولید نشریه را از ابتدا بفرماییید .
بخش نا بینایی : برای بخش بریل مطالب را جمع آوری می كنیم . منابع ما می تواند اینترنت هم باشد بعد یك ترتیب منطقی برای آنها قرار می دهیم . در مرحله ی بعد به تایپ می رسیم .برنامه ی بریل تصویر ندار دوكار را حت تر است .
سی دی ها به چاپخانه مخصوص داده می شود وبا توجه به تیراژ ونوع كاغذ چاپ می شود . چاپ كه شد در سلفن گذاشته می شود .توزیع را نیز یا خودمان انجام می دهیم یا نشانی مشتركین را در داخل آن میگذاریم واز طریق پست اقدا م می كنیم .
بخش بینایی : بخش مطلب حداقل باید 60 درصد از فضای نشریه را به خود اختصاص دهد وحداكثر 40 درصد آگهی ،در بخش آگهی زیر مجموعه بازاریاب دارد كه باسیاستهای خودشان تبلیغات می گیرند وبه تایید مدیر مسئول می رسد هم عكس وهم نوشته ی آن هیأت تحریریه مطالب را تهیه می كند وبعد تایپ می شود وصفحه آرایی می گردد. عكس ها هم از طریق اینترنت یا عكاسان گرفته می شود .
اینها آمیخته می شود به تایید سردبیر می رسد وپس از آن نظم می گیردسر دبیر اجرایی بخشهای دیگر را هماهنگ می كند. بعد وقتی صفحه آرایی صورت گرفته از صفحه ی اول وروی جلد تاانتها یك پرینت گرفته می شود وقبلش مدیر مسئول امضا می زند چون مسئولیت با مدیر مسئول است . باید در چهار چوب قانون باشد.
تاقبل از مجلس پنجم 100درصد مدیر مسئول مسئولیت را برعهده داشت بعد از آن بجز مدیر مسئول اگر خطا زیاد باشد نویسنده هم پایش گیر است. بعد سی دی ها ی مورد نظر لیتوگرافی شده و آماده چاپ می گردد . بعد به مرحله ی توزیع می رسیم كه می تواند به ارگانهای خاصی داده شود یابه دكه برود .
-چه هدفی را دنبال می كنید ؟
می خواهم خواننده ها حرفه ای تر بشوند تعدادشان زیاد بشود وروزی برسد كه بتوانیم درسیاستهای كلان كشور تاثیر گذار باشیم.
با تشكر از جنابعالی كه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید.
